YENI bir yıla giriyoruz.

Aydınlık bir gelecek yerine, sanki bir yandan emperyalizmin boyunduruğunda bir yandan da yobazlığın sarmalında çok ağır bir karanlığına doğru sürükleniyor gibiyiz.
Laik cumhuriyetin bittiği söyleniyor; ulus devletin tükendiği anlatılıyor; yeni bir anayasa ile son darbenin indirileceği konuşuluyor.
Hiç umurumda değil. Bekliyorum.
Hem yeni yılı bekliyorum hem de önderim Kemal Atatürk’ün verdiği buyruğu yerine getireceğim günün gelmesini bekliyorum.
Şu sıralar, Atatürk’ün Bursa Nutku’nu okuyorum.

Artık bu ülkenin polisinden, jandarmasından, ordusundan, yargısından medet ummuyorum.

Polisin tarikatçıların eline geçtiğini biliyorum;

jandarmanın İslamcı hükümetle çalıştığını biliyorum,

ordunun ayrılıkçı teröre karşı emperyalist ülkelerle eşgüdüm içinde olduğunu biliyorum,

yargının ele geçirilmeye çalışıldığını biliyorum ve

önderim Kemal Atatürk’ün söylediği gibi bu ülkenin polisi vardır, jandarması vardır, ordusu vardır, adalet örgütü vardır demiyorum.
Cumhuriyetin ve cumhuriyet devrimlerinin, gereğine, doğruluğuna herkesten çok inanıyorum, bunları benimsiyorum ve cumhuriyet devrimlerini güçsüz düşürecek kıpırtıların giderek patırdı haline dönüştüğünü görüyorum ve bu gidişin sonunda sanırım çok yakında çok büyük bir patlamanın yaşanacağını düşünüyorum.
Atatürk’ün emanetini çıplak elle koruyabilirim.
Elime taş alabilirim.

Sopa alabilirim.

Silahım olabilir.
Neyim varsa onunla, bana emanet edilen eseri, yani benim eserimi korumak için her şeyi yapmaya hazırlanıyorum. Polis, jandarma, ordu, yargı umurumda olmayabilir!
Beni tutuklayabilirler, yargılayabilirler, hapsedebilirler. Ama ben eserimi korumakta kararlıyım. Emperyalizmin uşaklarına, işbirlikçilere, mandacılara, yobazlara, tarikatçılara, bölücülere, demokrasi maskesi takmış sahtekarlara, özetle karşı devrimcilere koyun gibi boynumu uzatacak değilim.
Yeni yıla yeni umutlarla giriyorum.
Önderim Kemal Atatürk’ün 5 Şubat 1933′te Bursa’da verdiği buyruğu yerine getireceğim günlerin çok yakında olduğunu biliyorum.
Bekliyorum.

.