İhanete Sıkılan Tek Kurşun…

Kurumsallaşmış ihanet ben geliyorum diye gelmez. İhanetin, ihanet olduğunu bilseydik, zaten baştan tedbir alırdık.

İhanet seni tedbirsiz yakalayan düşmandır. Sana son kurşununu sıktığı zaman, ihanet olduğunu anlarsın.

Hainin kalitesi, düşmanın kalitesinden daha kötüdür.

Diyeceksiniz ki hain-in kalitesi mi olur?

Olur…

İhanetin kalitesini kavramak için tarih bulunmaz bir hazinedir.

Bazen arkadaşlarım soruyor. İhanet nereye kadar varacak?

Kurtuluş savaşında ihanetin nerelere kadar uzandığını gördük.

Büyük Şair boşuna dememiş, “ihaneti ve ateşi gördük” diye. Bizler, ihaneti gördük ama henüz ateşi görmedik.

Toplum içinde ihanet bir birikimdir. Kurumsallaştığında harekete geçer.

Ama hainler çoğaldıkça, kahramanlar da çoğalır. Başta hainler örgütlüdür. Savaş çıktığında kahramanlar örgütlenir.

İzmir’de “ilk kurşun” atıldığında, halkın henüz savaşmaya niyeti yoktu. Hainler Yunan bayraklarını çekiyorlardı.

Maraş’ta Fransız işgali devam ederken, Maraş halkı başta hiç ses çıkarmadı. Ne zaman Fransız Ermenilere üniforma giydirdi, Dörtyol’da ilk kurşun atıldı. Karayılanlar, Sütçü İmamlar ondan sonra ortaya çıktı.

İhanet biriktikçe, fedailer de birikir.

Daha Türkün Türk’e ateş ettiği günlerden geçeceğiz.

Emperyalizm, sadece etnik, dini ve laik kesimleri kışkırtmakla kalmaz. Türkü Türk’e düşman eder.

Kurtuluş Savaşında, Ege’de, Türk askerine ateş eden Türkler vardı. Yunan askerinin iaşesinden beslenen esnaf  Türk askerine ateş etti.

Türk askerine ateş eden Türkün zihninde, İngiliz emperyalizmi ile işbirliği yapan, mandacılığı savunan Osmanlı yönetiminin bekledikleri vardı. Tıpkı bugün AB’den beklenenler gibi.

İhanetin varacağı yer burasıydı da, ilk yeri ve başlangıcı neresiydi, derseniz… Kurtuluş Savaşımızın emperyalizme karşı bir savaş olduğunu, halkımızdan gizlemeye başladığımız tarihtir.

Çünkü bu tarih, yeniden emperyalizme teslimiyet tarihidir.

6.7.2009,

Bülent ESİNOĞLU

 bulentesinoglu@gmail.com

.