Yok, Dostoyevski’nin romanından bahis etmek niyetinde değilim.
Bir oyun tezgâhlanıyor ve hepimiz sanki bizi ilgilendirmiyormuş gibi bu oyunu izliyoruz.
Müfredata hakim olması gerekenler aymazlık içersinde…
Vatandaş ona keza…
Muhalefet, muhalefet koltuğuna dört ele şarılmış… Ebedi muhalif konumunda!
Sorumluluklarını bilmeyenler, sorumludan hesap sormayanlar tarafından görevlendiriliyorlar!
Yaşarken insanlara kabir azabı yaşatanlar, işledikleri suçun cezasız kalacağını biliyorlar…
AK-Deniz Feneri dosyası gibi!
Dinin kutsallarını meşruiyet unsuru olarak kullananlar, dilleri ile fakir – fukara, garip – guraba edebiyatına sığınırken… Beden ve vicdanları ile zevk-i sefa sürmekten geri kalmıyorlar!
Ben, bunu görmeyen insanın iman ve vicdanından şüphe ederim.
Ne diyeyim bilmem ki…
Allah, bizi bizden korusun!