Öyleyse, demokrasinin ön koşulu, halkın özgür oylarıyla seçtikleri kişiler tarafından yönetilmesi, özgür seçimlerle gelenlerin yine özgür seçimlerle gönderilmesidir.

1944 yılından beri Amerika Birleşik Devletleri (ABD), 50 ülkenin hükümetini ya doğrudan silahlı güç kullanarak ya da gizli istihbarat servisi CIA aracılığıyla darbeler ve suikastlar gerçekleştirerek devirmiştir. Bu hükümetlerin çoğu, demokratik yöntemlerle seçilmişti.

ABD, son 64 yıl içinde, 30 ülkenin hükümetini, bu ülkeleri bombalayarak devirmiş, binlerce hatta yüz binlerce sivil vatandaşı öldürmüştür.

Benim kuşağım kendi yaşamında, şu ülkelerin ABD tarafından, doğrudan ya da dolaylı olarak saldırıya uğradığına, bu ülkelerdeki hükümetlerin devrildiğine ve yerlerine ya diktatörlerin ya da Washington uşağı liderlerin getirildiğine tanık olmuştur:

Arjantin, Belize, Bolivya, Brezilya, Şili, Kolombiya, Küba, Ekvator,                 El Salvador, Fransız Ginesi, Granada, Guatemala, Guyana, Honduras, Nikaragua, Panama, Paraguay, Peru, Surinam, Uruguay, Venezüella, Afganistan ve Irak.

Bunlardan bazılarında, örneğin Küba, Venezüella ve Bolivya’da, devrimciler saldırgan ABD’yi ülkelerinden kovmayı başarmışlardır.

Bir dünya imparatorluğu kurma peşinde olan ABD, hiçbir zaman demokrasi yanlısı olmamış, ama tüm saldırılarını demokrasi maskesini giyerek gerçekleştirmiştir.

1957-1968 yıllarında CIA’da görev yapan Philip Agee şunları söylemekteydi:[1]

“In the CIA, we didin’t give a hoot about democracy. I mean it was fine if the government was elected and would cooperate with us. But if it didn’t, then the democracy didn’t mean a thing to us. And I don’t think it means a thing today.

The principle of the government of the people, by the people and for the people, that is just silly.”

Türkçesi:

“CIA’da bizim için, demokrasinin beş paralık bir değeri yoktu. Yani, bir hükümet seçimle iş başına gelmiş ve bizimle de işbirliği yapacaksa, çok güzel. Ama bizimle işbirliği yapmayacaksa, o zaman bizim için demokrasinin hiçbir anlamı yoktu. Ve bugün için de bir anlamı olduğunu sanmıyorum.

Demokrasinin, halkın halk tarafından ve halk için yönetim biçimi olduğu ilkesine gelince, bence aptalca bir şey.”

ABD’nin değil demokrasiye değer vermek, demokrasiye karşı nasıl savaştığını görebilmek için, onlarca örnekten sadece bir tanesine, Venezüella örneğine biraz yakından bakalım:

Son 8 yılda yapılmış olan 10 demokratik seçimi de kazanmış olan Venezüella’nın Devlet Başkanı Hugo Chavez, demokrasinin yalnız sandıkta oy vermekle gerçekleşemeyeceğini biliyor ve şöyle diyor:

“Herkesin eşit koşullarda katılım sağladığı, hiç kimsenin dışlanmadığı, fakirliğin ortadan kaldırıldığı ve insani değerlerin en üstün tutulduğu toplumlarda demokrasi hayata geçirilebilir.”

Hugo Chavez, ülkenin yeraltı ve yer üstü servetinin bir avuç çerez parası karşılığı, başta Amerikalılar olmak üzere yabancılara devredilmesi anlamına gelen Özelleştirmeye, dur dedi! Ülkenin zengin petrol kaynaklarının yönetim ve denetimini ele aldı. Venezüella halkına sağlık hizmetlerini ve eğitimi ücretsiz verdi. Yoksul ev kadınlarına da işçilere ödediği ücreti ödedi.

Kendi kişisel çıkarlarını, ABD’nin çıkarlarıyla özdeşleştirmiş olan Venezüella’nın bir avuç seçkini, Hugo Chavez’e karşı ayaklandılar.

Arkalarında, tüm gücüyle ABD bulunmaktaydı.                                       ABD’nin ünlü, Ulusal Demokrasi Vakfı (National Endowment for Democracy)[2], demokratik yöntemlerle seçilmiş Hugo Chavez ve hükümetini devirmek için milyonlarca doları Venezüella’daki işbirlikçilere akıttı.

ABD’den bol miktarda hibe alan devşirilmiş Venezüella medyası saldırıya geçti.

İşbirlikçilerin bir televizyon kanalındaki yorumcusu, izleyicilere şunu soruyordu:

“Sizce Devlet Başkanı Chavez deli mi?”

Aynı türden başka bir kanalda, kadın programcı şu yargıda bulunuyordu:

“Hepimizin bir geçiş dönemini başlatmayı tartışmaya açma zamanı gelmiştir, elbette Chavez’siz bir dönemi!”

Ülkedeki satılmış televizyon kanallarında her gün Chavez’e türlü hakaretler serbestçe yağdırılıp, halk kışkırtılırken, ABD sözcüleri Chavez’i, ülkede sansür uygulamakla suçluyor, tüm dünyaya bu yalan haberi yayıyordu.

Sonunda ABD’nin isteği oldu, 11 Nisan 2002 günü, ABD’den bol para almış Truva Atları, bir bölüm kandırılmış halkı sokağa döktü ve arkasından bir darbeyle Chavez teslim alınıp konutundan kaçırıldı. Yerine, ABD’nin has uşaklarından bir işadamı devlet başkanı ilân edildi.

Ancak ne ABD’nin ne de işbirlikçilerin hiç beklemediği bir olay oldu. Yüz binlerce Venezüellalı evlerinden çıktı, sokaklara taştı, devlet başkanının köşkünü sardı, Devlet Başkanımız Chavez’i geri istiyoruz diye haykırdı!

ABD’nin milyonlarca dolar akıtarak desteklediği darbe, sadece 48 saat sürebilmişti. ABD uşakları Washington’a kaçtı, Chavez geri döndü.

Bakın, Hugo Chavez ne kadar açık yüreklilikle konuşuyor:

“İnanın, ABD imparatorluğu ile çatışmamak için elden gelen tüm çabayı gösterdik, ama çatışma kaçınılmaz oldu.

Ben Beyaz Saray’a gittim, Clinton’la tokalaştım. Daha sonra telefonda ben ona ‘Nasılsınız Bay Clinton?’ dedim, o da bana ‘Nasılsınız Bay Chavez?’ dedi. Ama anladım ki biz, imkânsızı başarmaya çalışıyorduk.

ABD imparatorluğu ile savaşmadan devrim yapmak…imkânsızdır!”

ABD imparatorluğunun demokrasi ve insan hak ve özgürlükleriyle hiçbir ilgisi yoktur.

ABD imparatorluğunun bildiği ve uyguladığı yöntem; saldırı, işgal, sömürü, hırsızlık, yakma, yıkma ve katliamdır.

Bizim medyadaki köşe yazarlarının çoğunun, hem ABD yanlısı hem de demokrasi bülbülü olmasını nasıl açıklıyorsunuz?

Gerçekten demokrasi isteyenlerin, ABD yanlısı olması mümkün müdür?

Demokrasiye karşı savaşan ABD imparatorluğu yıkılmadan, dünyanın çoğu yerinde gerçek demokrasinin yeşerip gelişmesi mümkün olmayacaktır.

Öyleyse, öncelikle emperyalist ABD’ye karşı savaşacak devrimcilerin bir araya  gelmesi gerekmektedir.

Türk Ulusu, böyle bir devrimi eninde sonunda başaracaktır, bundan hiç kimsenin kuşkusu olmasın!

Yılmaz Dikbaş

18 Ağustos, 2008

dikbas@kalinka.com.tr

www.kalinka.com.tr

0532-233 31 52

AB üyesi bir ülkede, devletin bir bankaya parasal yardımda bulunabilmesi için Avrupa Komisyonu’nun onayını alması gerekmektedir.
Alman Devleti’nin West LB Bank’ a 7,8 milyar dolar destek vermesi, Avrupa Komisyonu tarafından onaylandı.

Şimdi soralım.
Hani, AB’de tüm devlet bankaları özelleştirilmişti?
Hani, devlet tüm ticari ve finans sektörlerinden elini ayağını çekmişti?
Hani, serbest piyasa ekonomisi koşullarına göre batan batar, güçlü olan kuruluşlar ayakta kalırdı?

AB ve özelleştirme yanlısı, gelmiş geçmiş tüm cumhurbaşkanları, başbakanları, bakanları ve milletvekilleri halkımıza hep yalan söylemişlerdir.
Günümüzün cumhurbaşkanı, başbakanı, bakanları, TBMM’deki tüm milletvekilleri de; medyanın, sendikaların, üniversitelerin ve sivil toplum örgütlerinin desteğini de alarak, halkımızı Avrupa Birliği ve özelleştirme konusunda aldatmakta, yanıltmakta, uyutmakta ve düpedüz yalan söylemektedirler.

Günü geldiğinde, Türk Ulusu, AB ve özelleştirme yalancılarına gerekli cevabı ve dersi verecektir, bundan hiç kimsenin kuşkusu olmasın!

Yılmaz Dikbaş
12 Ağustos 2008
dikbas@kalinka.com.tr
www.kalinka.com.tr
0532-233 31 52

Prof. Dr. Ahmet SALTIK
Ankara Üniv. Tıp Fak.
ADD Genel Başkan Önceki Yrd.
www.ahmetsaltik.com
Kimi malum kaynaklar koro halinde, biz Kemalistleri (Atatürkçüleri)
modası geçmiş (!?) ulusalcılıkla suçlamaktalar..
Sıradan, alışılmış.. Psikolojik savaş erekli.
Hatta terörist, potansiyel suçlusunuz !

Öncelikle “savunma” konumunda kalmayı reddederiz..
Tartışmak isteriz.. Atatürk’ün bilimsel akılcılığıyla!
Suçlanma ve savunu yerine görüşlerimizi sunmak ve sorumlu,
ağırbaşlı yanıtlar almak isteriz.

Atatürk‘ün, “Türkiye Cumhuriyeti’ni kuran halka Türk milleti denir.” tanımı,
son derece ustalıklı bir tarihsel ve sosyolojik gerçeklikle örtüşmenin de ötesinde,
kurama, bilime ve de yaşamın kendisine uygulamada başarılı görkemli bir katkıdır..
“Ne mutlu Türk’üm diyene!” büyülü reçetesi de tamamlayıcı, pekiştiricidir aynı bağlamda.

Anadolu’daki varsıl kültürel dokuyu, etnik çeşitliliği bir “akıllı uzlaşma“ya çağrıdır.
Gönüllü bütünleşme (integrasyon) ile uluslaşma / milletleşme önerisidir,
assimilasyon asla değildir!
Ancak böyle yapıldığında emperyalizm karşısında güç sağlanmakta,
ülke-halk bütünlüğü gerçekleştirilebilmektedir.

Günümüzün küreselleşTİRmecileri = yeni emperyalistlerinin izledikleri politika,
Atatürk‘ün haklılığını ortaya koydu. Emperyalizm küreselleşti :
Tüm küreyi sömürge istiyor!

Buna karşılık, “direnişin küreselleştirilmesi” kaçınılmaz.

Bu da önce ülke içinde ulusal birlikten, ülke halkının uluslaşmasından geçiyor.
Böylece ülke coğrafyalarında yaşayan halklar, birbirinin tarihsel-sosyolojik-ulusal
müttefiki oluyor.

Küresel emperyalizmin buna tahammülü asla yok.

Çünkü asıl gücünü ülke halklarının kendisinin tohumladığı iç bölünmüşlüğünden
bir de borçlandırmadan alıyor.

Ayıp değil midir, Irak’ta uluslaşmayı engellemek, “Irak halkı” kavramını
“1″ kez olsun ağzına almadan, retorik tuzakla “Irak’lı Kürtler, Şiiler, Sünniler”
diyerek gül gibi geçinen ve yavaş da olsa uluslaşan bir halkı kanlı emellerle
birbirine düşürmek, içsavaş çıkarmak ve Haçlı orduları ile işgal ??

Gerekçesi de “kitle imha silahları” oluyor..
BM uzmanları sonra da ABD bunları bulamıyor!?
Kukla BM ve oyuncak Güvenlik Konseyi, sözde “Koalisyon güçleri” kurarak
işgali meşrulaştırıyor!?

Ayrılıkları kaşınan, etnik duyarlıkları azdırılan, kendilerine birer tarih uydurulan,
“self determinasyon”  tuzağı ile.. tahrik edilen “çevre ülkeler”
darmadağın edilerek parçalanıyorlar. Merkez kapitalist ülkelerse maşallah kaya gibi.
ABD, 50 eyaletin birleşmesiyle yeryüzünün en sıkı ulus devletlerinden.

20. yy başında 20 dolayında olan devlet sayısı, bu yy. sonunda 200 “devletçik” oldu!
21. yy. da ise 1000 “devlet yavrusu” ya da “devlet benzeri” (quasi state)
tasarladıklarını kendi kaynaklarında görüyoruz.
İkiyüzlü Batı‘ya ırkçılık yetmiyor, bir de din misyonerlikleri var :

Önceki Papa hazretleri 2. Jean Paul, şifreli olarak kullandığı “3. Milenyum” da
bu kez -Avrupa, Amerikalar, Avustralya ve Afrika’nın ardından- Asya’yı
Hıristiyanlaştırma hedefini gösteriyor. Nitekim Kore halkının % 40′ı,
ülke bölünerek Güneyde Budizm bıraktırılarak Hıristiyan yapıldı!

Peki ayrılan ve devletçik, özerk bölge.. edinen etnisiteler
gerçekte bağımsız ve mutlu oluyorlar mı?
Yoksa, kukla yöneticilerle emperyalizmin güdümüne sokulan
teritoriyal adacıklara mı indirgenmiş oluyorlar?

Batı ve Doğu Almanya neden birleşti de, Kore hâlâ Güney ve Kuzey diye 2 parça?

Irak’ı 3′e bölerek bölge halklarını mı mutlu edeceksiniz;
yeni petro-sömürgeler mi yaratacaksınız?

Balkanları kan dökerek atomize ettiniz, halklar daha mı bağımsız
ve güçlü küresel emperyalizm karşısında ?

Örnekler rahatlıkla artırılabilir..
Etnik mikromilliyetçiliği yapanlar Batı emperyalizminin ta kendisi..
Parçala ve yut ya da yönet..

Biz “Türkler” ise, Türkiye’de,
AB’nin Kopenhag Ölçütlerini kendilerinden de öte uygulayarak,
Atatürk’ün dahiyane sosyolojik sentezi ile hâlâ birlikteyiz!
Batıyor bu AB-D’ye.. SEVR‘i özlediklerini açıkça yazıp söylüyor ve hatta dayatıyorlar..

Temelsiz ve uyduruk millet / etnisite / mikromilliyetçilik kuramları post-modern (!)
güdümlü bilimin insanlığa utanç ve acı veren dayatmalarıdır..
İnsanlık düşmanı kalleş ideolojilerine bilimi de alçakça alet etmektedirler.
Özel misyonlu üniversitelerinde üretilen sipariş tezler, Nobel almaktadır!?
“Uygarlıklar Barışı” yerine “Uygarlıklar Çatışması” yazdırılmaktadır
dolma-kalemli profesörlere!

Bırakın, Anadolu halkı, bin yılın görkemli uzlaşısını sürdürsün..
Ülkede dengeli sosyal-ekonomik-ekinsel kalkınma sağlanabilir,
kasıtlı yoksullaşTIRma ve işsizleşTİRme politikalarına son verilerek
halkçı bir ekonomi uygulanabilirse, örn. GAP bütünüyle yaşama geçerse
barış daha da pekişecektir.

Vatansız ve devletsiz kalmayalım ki;
kimilerinin bilir-bilmez duygu sömürüsyle gönderme yaptığı
Nazım‘ın görkemli özlemi / özlemimiz,

·      Bir ağaç gibi tek başına ve özgür ve bir orman gibi bir arada ve kardeşçesine
     yaşayabilmemiz gerçek olsun…

Emperyalizm yeryüzünden yok edildikte, tüm dünya halklarının kardeşliği gerçekleşecek,
birlikte barış içinde yaşam olanaklı olacaktır.

İnsanlığın asıl ortak düşmanının emperyalizm olduğunu ve etnik kışkırtmalarla
kanlı savaşların, pek çok soykırımların öznesinin de bu iğrenç sıfatlı
ikiyüzlü, eli kanlı Batı oluşu ne acı..

Batı’lı hümanist aydınların küresel barış, adalet, kardeşlik, özgürlük, eşitlik,
gönenç… için herkesten daha çok çaba harcamaları gerekiyor.

Bu saptama aynı zamanda bir beklenti ve onlardan dileğimizdir.

İnsanlık, yeryüzündeki acılı tarihsel evriminde
bu ilkellik-çocukluk aşamasını da geçecek elbet.

Tartışma ve çabaların, betimlenen hedefe bilinç ve kararlılıkla yönlendirilmesi
aydın olma gereğidir.

Prof. Dr. Ahmet SALTIK
Ankara Üniv. Tıp Fak.
ADD Genel Başkan Önceki Yrd.
www.ahmetsaltik.com (lütfen izleyin, önerin..)

                                                                    BASIN AÇIKLAMASI   

 Ergenekon Tertibi’ne  Terör  Örgütü  yaftası yapıştırılma gayretlerinin zirveye çıktığı, “Terörle mücadele kahramanlarının”  savaş suçlusu gibi tutuklandıkları   süreçte,  hain terör en çirkin en adi yüzünü Güngören’de gösterdi.

   İstanbul Güngören’de araç trafiğine kapalı cadde üzerinde çöp kutularına yerleştirilen parça tesirli 2 bombanın 10 dakika arayla patlatılması sonucu 17 kişi öldü, 154 kişi de yaralandı.

  Geçtiğimiz  hafta Ankara’nın göbeğinde yapılan DTP kongresinde; Terör türküleri, Öcalan posterleri eşliğinde Teröre methiye düzüldü. Dağlıca Baskını’nı yapan teröristler  övüldü. Ankara’nın göbeğinde bir spor salonu Kandil Dağı’na çevrildi. Türkiye’nin sorumlu mevkilerinde oturanlar tüm bu rezillikler olurken  Ergenekon tertibi ile Türk halkını oyaladılar.

  Türkiye  Cumhuriyetin kuruluşundan bu yana  hiç karşılaşmadığı bir  tertip ve tehditle karşı  karşıyadır. Polis ve Ceza kanununda yapılan, AB”ye uyum, düzenlemeleri, Amerikancı, devşirilmiş  siyaset aktörlerinin  “terörü dağdan düz ovaya indirme” politikası meyvesini vermiştir.

  Güngören’de patlayan bombalar,   siyasetinin odağına AB ve ABD çıkarlarını koyan, yetkili makamlarda oturan ve  devleti ele geçiren çarpık zihniyetli, ufuksuz siyasetçilerin elinde patlamıştır. Yurttaşlarımızın dökülen kanlarının sorumluları onlardır.

  Güngören eyleminin  hedefi  kuşkuya yer bırakmayacak denli açıktır.  PKK  “Ben hâlâ güçlüyüm” mesajı vermek, hem de cepheyi büyük şehirlere kaydırarak dikkatleri Kuzey Irak’tan uzaklaştırmak istemektedir. Diğer taraftan bu eylemle PKK ,  kendilerine karşı kahramanca mücadele  eden ve bu nedenle de  Sorosçu devşirmelerce acımasızca  eleştirilen TSK dan intikam almaktadır.          PKK, İçimizdeki destekçilerinden aldığı güç ve cesaretle,  aklı sıra, Türk Ordusu’nu tehdit etmektedir.

   Güngören  katliamının  hesabını Bugün Türkiye’nin sorumlu mevkilerinde oturanlar, tarih önünde verecektir!  Güngören de  yaşamlarını kaybedenlere Tanrıdan  rahmet, yaralılara acil şifalar diliyoruz.

YÖNETİM KURULU ADINA :                                                     Mahmut  ÖZYÜREK

      ADD.Isparta Şube Başkanı

Kime karşı?

            Görünürdeki gerekçeleri: Silahlı Kuvvetlerin şeriatçı yapılanmanın önünde engel olmasını önlemek. Onlar buna millet iradesini her türlü vesayet altından kurtarmak olarak formüle etmişler. Ama asıl gerekçeleri, AB’nin siyasi uyum kriterleri içinde yer alan devletin resmi ideolojisini ortadan kaldırmak. Yani Atatürkçülüğü.

            Ulusal nitelikte olmayan ideolojiler nasıl da bir anda ittifak sağlayabiliyor, ben anlayabilmiş değilim. Ortak payda menfaat. Bir tarafta ben ateistim diyen Şanar Yurdatapan, bir tarafta ılımlı İslam’ı savunan Ali Bulaç, bir diğer yanda da Kürt sosyalisti Ümit Fırat. Bir de keskin Türk Milliyetçiliğinden çark ederek liberal milliyetçiliği savunan Mümtaz’er Türköne. Al sana şahane bir okey karesi. Çayına kahvesine okey oynasalar zevkle seyredilir. Hiç olmasa kimseye zararları olmaz, fikir bulandırmazlar. Ortak noktaları aslında sıfır. Ama cephenin karşı tarafında Silahlı Kuvvetler varsa iş değişiyor. Bir anda dünyanın en güçlü ittifaklarından birini kuruveriyorlar.

            Zira, bölücünün karşısında en örgütlü güç: Silahlı Kuvvetler…

            Ülkenin şeriatçı akımlara karşı en güçlü sigortası:Silahlı Kuvvetler…

            Atatürk’ün ülkenin çağdaş uygarlık seviyesine çıkarılması parolası için emek harcayan en güçlü kurum: Silahlı Kuvvetler…

            Birlik ve beraberliğimizin en önemli teminatı: Silahlı Kuvvetler…

            Eh, o zaman bu engelin aşılması lazım. Tek bir ideoloji ve inançla bu iş olamayacağına göre, güçlü bir ittifak bu işin panzehiri olabilir. Yalnız, bu arkadaşlara bir tek hatırlatmada bulunalım da, hata yapmasınlar…

            Benzer ittifaklar Kurtuluş Savaşımızın başlangıcında da yapılmıştı, ama başarılı olamadılar. Anadolu uyanışı hepsini tuz-buz etti. Mondros Ateşkes Anlaşması’ndan sonra yurdun dört bir tarafı düşman kuvvetlerince işgal edilmesini fırsat bilen hainler, biz bu parçalanmadan nasıl pay alabiliriz düşüncesi ile kurdukları cemiyetlerle de benzer eylemlerde bulunmuşlardı. İngiliz Muhipler Cemiyeti, Kürdistan Teali Cemiyeti, Teali-i İslam Cemiyetleri de 1919′da İstanbul’da bir araya gelerek benzer ittifak kurmuşlar, ancak sonları hüsran olmuştu.

            Şimdi, bizim bu muhalefetimizi militaristlikle, darbecilikle, anti-demokratlıkla suçlayacak aklı evveller çıkacaktır. Hatta paranoya içinde olduğumuzu, komplo teorileri ürettiğimizi ortaya koyacaklardır. Bırakın, istediklerini desinler. Nasıl zamanında işgal altındaki İstanbul’da Kuvvay-ı Milliyecilerin sesi çıkmamış, bunların sesi gür çıkmışsa, yine aynısı olacak.

            Ben sadece ibret alınması için, eski bir rejim muhalifi-sosyalist gazeteci İranlı Bahman Nirumand’ın “İran” adlı kitabındaki bir mektubunu aşağıya aldım. Makaleyi uzattık; ama, ibret alınması ve Ortak Akıl Hareketi diye bir araya gelenlerin akıllarını başlarına devşirmeleri yönünden belki faydası olur da, Allah akıl fikir verir…

            “Merhaba. Benim adım Bahman Nirumand. İranlı bir gazeteci-yazarım. Şah’ın devrilmesinde aktif rol oynayanlardanım. Ve aynı zamanda mollaların, demokrasi ve özgürlük getireceğine inanan milyonlarca solcu, demokrat, liberal ve milliyetçi insandan biriyim. Evet, Humeyni yeryüzünde cenneti vaat etti bize. Demokrasi gelecek, kimse fikirleri ve siyasal görüşleri yüzünden tutuklanmayacak, işkence yapılmayacak, kadınlara eşit haklar verilecek, giyim serbest olacaktı.

ÜZERİNDE DURMADIK

            Her şey 14 Ocak 1979 tarihinde değişti. Şah, İran’ı terk etti. Ardından İran tarihinin en büyük yürüyüşü Tahran’da yapıldı. Sansür, yasak yoktu, istediğimiz gibi bağırıyorduk. Ertesi gün gazetede, bir hırsızın genç mollalar tarafından yakalanıp, adına “İslam Mahkemesi” denilen bir mahalli heyet tarafından 35 kamçı cezasına çarptırıldığı haberini okuduk. Haberi ciddiye almadık; “Üç beş sapsızın işi” dedik. Bu arada bira-şarap fabrikalarının yakılması, sinemaların tahrip edilip filmlerin sokaklara atılması gibi olayların üzerinde hiç durmadık. “Ufak tefek şeylerin” toplumun demokrasi ve ulusal bağımsızlık yolundaki çabaları etkilemesini istemiyorduk. Biz bunları söylerken, mollalar tarafından, kadın ve erkeklerin yan yana yüzemeyecekleri; okullarda aynı sınıflarda olamayacakları; birlikte spor yapamayacakları gibi gerici kararlar ardıardına alınmaya başlandı.

            “Müslüman kadınların yanında fahişelerin yeri yoktur” denilerek kadınlara örtünme zorunluluğu getirildi. Özellikle üniversitelerde bu yüzden çatışmalar çıktı.
Bu çatışmalardan rahatsız olduk; kadın sorununun güncelleşip ön plana geçmesini istemiyorduk!
           
            Peçesiz, başörtüsüz sokağa çıkan kadınlar artık açıkça, gözümüzün önünde dövülüyordu. Bazı kadınların yüzüne kezzap atılıyordu. Biz ise hala büyük laflar ediyorduk; bu tür olayları devrimin kaçınılmaz sancıları olarak görüp umursamıyorduk! “İttifak” “Eylem Birliği” gibi terimlerin peşinden koşup duruyorduk.

GEÇİŞ SANCILARI SANDIK

            Humeyni, “Bütün sorunlarımızın sebebi, cemiyetimizdeki ahlaksızlıklardır. Bunların kökünü kazımalıyız” diyor; genç mollalar terör estiriyordu. Kitabevleri yağmalanıyor; gazete bayileri ateşe veriliyordu.

            Şiraz’da “İslam Mahkemesi” eşcinsel ve fahişe olduğu gerekçesiyle dört kişiyi idam ediyordu. Benzer olay Tahran’da da gerçekleşiyor, üç fahişe ve üç eşcinsel kurşuna diziliyordu. Şimdi düşünüyorum da, insan zamanla her türlü aşağılanmaya alışıyor galiba. Hiçbirini görmüyorduk; basmakalıp analizlerimizin doğru olduğuna o kadar inanıyorduk ki!..

            Oysa toplum hızla dincileştiriliyordu. Alınan her kararda “Tamam bu sonuncusu” diyorduk. Ama arkası hep geliyordu. Kızların evlenme yaşı 18′den 13′e düşürüldü. Parfüm, ruj, saç boyası, mücevher gibi kadın malzemelerinin yurda girişi yasaklandı. Kadın çamaşırı satan mağazaların vitrinlerine sutyen, kombinezon vs. koymasına bile izin yoktu. Kamu dairelerinde kadın memurlara tesettüre girme emri çıkarıldı.

            Biz aydınlar hep aynı düşüncedeydik: Demokrasi ve özgürlüğe geçiş sancılarıydı bu tür vakalar! Abartmaya gerek yoktu.

REFERANDUM OYUNU!

            Üç ay önce Humeyni, Paris’te komünistler de dahil olmak üzere her görüşün rahatça örgütleneceği bir demokrasiden, özgürlükten bahsederken, şimdi tüm solcu, milliyetçi ve liberalleri İslam düşmanı ilan etmişti. Mollaların en iyi siyasi stratejileriydi; işlerine gelmediği zaman hemen gündemi değiştiriyorlardı.

            Referandum meselesini gündeme getirdiler. Halka soracaklardı: “İslam Cumhuriyeti’ni istiyor musunuz, istemiyor musunuz?” Kuşkusuz bu bir oyundu… Yapılan propaganda belliydi; dediler ki: “İslam’a evet mi, hayır mı diyorsunuz?”
Biz bu oyunu biliyorduk ama şöyle düşünüyorduk: “Önemli olan Cumhuriyet’tir; serbest seçimlerdir; demokratik haklardır; özgürlüklerdir. İslam Cumhuriyeti bunu sağlayacaksa neden karşı çıkalım?”

            Sonuçta, “evet” diyen 20 milyon, “hayır” diyen ise sadece 140 bindi.
Mollalar bu referandum sonucunu çok iyi kullandılar. Güya tüm ülke yaptıklarını onaylıyordu. Artık televizyondan sonra basın da ellerine geçmişti. Sanki tüm muhaliflerin sayısı 140 bin kişi gibi gösterdiler. Halbuki 20 milyon içinde bizim oyumuz da vardı. Ama artık bizim sesimizin çıkmasına izin verilmiyordu.
HALKI ANLAYAMADIK

            Mollalar güçlendikçe saldırganlaştılar. Örneğin, tirajı bir milyon olan liberal “Ayendegan” Gazetesi’ni kapattırdılar. Sıra sonra “Keyhan” Gazetesi’ne geldi; muhalif yazarların işten çıkarılmasını sağladılar. Özgürlük, demokrasi ve bağımsızlık için ayaklanan halkın, bu kadar kısa sürede değişeceğini düşünememiştik.
Sanmıştık ki, mollaların gerici yasalarına/kurallarına halk karşı çıkacak. Halbuki tersi oldu; mollalar yasak, sansür getirdikçe arkalarından gidenlerin sayısı arttı. Örtünmek moda oldu! Tüm bunlara “gelip geçici bir fırtına” diye bakmak ne büyük yanılgıydı. Komünistlerden, solculardan, demokratlardan, milliyetçilerden sonra liberal İslamcılar da zamanla mollaların hedefi oldu. Şah döneminden daha çok insan cezaevlerine konuldu; idam edildi. Milyonlarca insan canını kurtarmak için yurtdışına kaçtı. Kaçanlardan biri de bendim.

Umarım bizim hatalarımızdan birileri ders çıkarır. “

            Teke tek programında “Ben, Atatürk yerine Humeyni’yi tercih ederim” diyen Nuray Bezirgan isimli kızımız bu mektuba ne diyecek? Buna da mazeret bulursa, kendisine ömür boyu bir daha laf söylemeyeceğim…

Sedat Onar

www.fikrimyok.com

Gerçek şu ki M. A. Talat‘ın AKP’yi de arkasına alarak 1 Temmuz’da Hristofyas ile vardığı anlaşma,

- KKTC’nin ortadan kaldırılışının,

- Türkiye’nin garantörlük hakkının elinden alınışının,

- Kıbrıs’taki Türklerin azınlık statüsüne düşürülüşünün altyapısını hazırlayan bir uzlaşmadır. AKP’nin, “Batı taleplerini karşılamasıdır” dersek daha açık olur.

AKP iktidara gelinceye kadar TBMM ittifakla şu kararları almıştı,

- Kıbrıs’ta çözüm ancak, “iki devletli bir zeminde olur“.

- Türkiye’nin fiili ve etkin garantörlüğünden vazgeçilemez.

- AKP ile birlikte Ankara’nın Kıbrıs politikası aniden, 180 derece değişiverdi. AKP, İngiliz - Amerikan planını kabul etti. Bu plan, uzun vadede Türkiye’nin adadan tasfiyesini öngörüyordu.

3 Kasım 2002 ertesinde Tayyip Erdoğan daha milletvekili bile seçilmeden, Denktaş‘a ve mevcut Kıbrıs politikasına cephe aldı. Washington, Londra, Brüksel, Atina “korosuna” katıldı.

- 2003′teki Davos toplantısında Cüneyt Zapsu, Kofi Annan ile “ilk teması” yaptı. Bu köşede, o tarihlerde “Avro, Kıbrıs, Zapsu, Davos; Tehlikeli Alakalar” başlıklı bir yazı yazdım. Zapsu bana dava açtı ve kaybetti.

Beş yıl önce Zapsu ve AKP ile ilgili olarak yazdığım yazıda ne kadar haklı olduğum, 1 Temmuz 2008′de Talat - Hristofyas anlaşması ile ortaya çıktı.

Bismillah demeden…

Daha 2003′te bismillah demeden, Batı talepleri yerine getirilmeye başlandı .

- 2004′ün başında KKTC’nin ve Denktaş’ın altının pişirilme işlemleri hükümet tarafından uygulamaya kondu. Denktaş New York’a gitmeden önce Çankaya’da “hükümet ve devlet toplantı yaptı“. Denktaş’a, “arkandayız, kırmızı çizgilerimiz bunlar, git Kofi Annan‘la pazarlık et” dendi.

Denktaş da “arkasında hükümet olduğuna inanarak” gitti. Ancak bir sürprizle karşılaştı; Annan kendisine, “pazarlık falan yok, Ankara hükümeti, planı çoktan kabul etti” diyordu. Denktaş bu gerçekleri televizyonlara ve gazetelere yaptığı birçok açıklamada tekrarladı.

Ayrıca, Haziran 2005′te, beraber yaptığımız 1.5 saatlik söyleşide bir soru sormuştum; “Sayın Denktaş sizi arkadan mı vurdular?” yanıtı, “evet” olmuştu. Aslında arkadan vurulan KKTC ve Türkiye idi. ABD ve AB çok memnundular.

Denktaş televizyonlarda, Genelkurmay Başkanı Hilmi Özkök‘ü de New York’tan aradığını söylüyordu. Ancak ondan da “destek gelmemişti“. O da “koroya katılmış“, meğerse.

- ABD, AB ve AKP’nin desteği ile Nisan 2004′te “yes be annem“ciler kazandı. Kimse onlara, “Babanı da al git” demedi…

- M. A. Talat’ın takımı, “ABD - İngiliz Planı ” ve AKP’nin desteği ile KKTC’ye yerleşiyordu.

BOP’un yeni ayağı, Kıbrıs

Kıbrıs adası, BOP’un Doğu Akdeniz’deki dev uçak gemisi gibi. Türkiye adadan gönderilirken KKTC’de onun yerini ABD, kimi AB ülkeleri ve İsrail alıyor, plan bu.

Bir aç ay önce bu sütunda “KKTC‘de Amerikan ve İsrail üsleri mi” başlıklı bir yazı yazdım. Evet, bunlar şu anda inşa ediliyorlar. İhaleleri çoktan bitmiş bile.

1 Temmuz 2008′de Talat - Hristofyas, Türkiye’nin adadan tasfiyesini öngören planda anlaşıyorlar.

Peki, 20 Temmuz 2008′de Tayyip Erdoğan Kıbrıs’a neyi kutlamaya gitti? ABD, AB ve Yunanistan’ın taleplerinin yerine getirildiğini dünyaya duyurmak için mi?

Bu arada Talat’ı onurlandırırken Denktaş‘la görüşmemesi “çok tutarlı bir davranıştır“. AKP’nin iktidara gelişinden itibaren izlediği Kıbrıs politikasının doğal bir sonucudur.

Hey gidi Abdullah Gül hey!.. 20 Temmuz 1996′da Başbakan Erbakan’ı KKTC’ye getirip Denktaş’la buluşturmak için nasıl da gayret sarfetmiştiniz?

Acaba o günlerde aklınızdan başka bir İslamcı başbakanın, Tayyip Erdoğan’ın, yine bir 20 Temmuz günü, “Kıbrıs‘ın kuzeyine” gidip Denktaş’ı görmemezlikten geleceği aklınızdan geçer miydi?

Değişen kim? Denktaş mı, Batı mı, yoksa siz mi?

          Atatürk Suçlu(!) Atatürk’e Söven Suçsuz..!

          Şimdi O’nun şehadeti de “Ergenekon”a bağlanıyor!..

          Atatürk Suçlu(!) Atatürk’e Söven Suçsuz..!Atatürkçü olduğu için “Kemalist çete!” tarafından öldürülmüş(müş!)

          Bu derin kuşatma altında ne diyebilirz ki!!?

          Denileceği,Ahmet Taner Kışlalı,kitabında şu satırlarla anlatıyordu sanki…

          “Eğer Türk işçisi, batı’daki gibi, çocuk yaşta yeraltında günde 14-16 saat çalıştığı dönemler yaşamamışsa; bir oy hakkı için bile, Fransız işçisi gibi, 59 yıl kanlı bir savaşım vermek zorunda kalmamışsa bunun suçlusu odur!

          Eğer Türk kadını yasal olarak erkeğine eşitse, “köle” değilse, seçme ve seçilme hakkını, Fransız kadınından bile önce elde etmişse; kadınlar bugün Türkiye’de vali, bakan, başbakan bile olabiliyorsa bunun suçlusu odur!

          Eğer açık havadaki klasik müzik konserlerini onbinlerce genç izliyorsa bunun suçlusu odur! Eğer 1923′lerde ortaçağ karanlığında yaşayan bir toplum, bugün 21. yüzyılın aydınlığına bir ölçüde yaklaşabilmişse bunun suçlusu odur!”
 

          Atatürk’ün suçları saymakla bitmez. “Ben Atatürkçüyüm ve laikim” diyerek, din derslerinin zorunlu olması hükmünü anayasaya koydurtan, Alevi’nin, Hıristiyan’ın, Yahudi’nin, “Sünni inancı”nı öğrenmesini zorunlu hale getiren, Marmaris’teki emekli adam suçsuzdur!

          Sokaktaki adama küfreden suçludur.

          “Atatürk’e küfreden suçsuzdur…”

          İşte o “suçsuzlar” bugünlerde etekleri zil çala çala bekliyorlar… (Bekledikleri de, internet ortamında yazdıkları yazılarda şöyle tezahür ediyor; Eğer Ergenekoncular yargılanır ve hüküm giyerse, terörün yelpazesi genişleyecek. Atatürk, Cumhuriyet, laiklik, vatan, bayrak gibi değerler adına da suç işleyen, adam öldüren, demokrasiyi yok etmeye ve ülkeyi kaosa sürüklemeye çalışan insanlar olabileceği ortaya çıkacak.

          Ve böylece bir anlamda Kemalizm’in şaşmaz-yanılmaz bir yol gösterici değil, aynen diğer “izm”ler gibi yanlış yola sapması mümkün bir ideoloji olduğu tescillenecek. 

          “Mutlak doğru tek ideoloji” yerine, “ideolojilerden bir tanesi” olacak…
          Atatürk, bir çete bahanesi ile imha ediliyor ve seyrediliyor bu durum!..

          Artık Anıtkabir’e gidip mozole önünde defteri imzalamakla olmuyor Atatürkçülük,ey değerli büyüklerim!..

          “Cumhuriyet Devrimlerinin yılmaz bekçileriz…” sözleri de havada öyle askıda gibidir şimdiden sonra sanki!..

          İcraat?..

          İcraatı artık rahatça yapan düşmandır!..

          Hadi buyurun hep beraber “sindirelim” içimiz kaldırıyorsa, habere bakın;
          “Diyarbakır’da 1925 yılında devlete karşı isyan başlattığı için idam edilen Şeyh Sait ve 46 arkadaşı için anma töreni düzenlendi. Kendilerine “1925 Kürdistan Hareketi” adını veren grup…”

          Neyi tartışıyoruz ki artık,mesele bu noktaya geldi ise!?. Düşmanın sesinin daha gür çıkan bir vatanda yaşamak ne kadar mutluluktur!!!

          Bütün bunlara sebep, 1938 11 Kasımı’nda başlatılmasına izin verilen tasfiye harekatıdır ve günahkarları malumdur!.. Hiç öyle Şeyh Sait avanesini, PKK’lıyı, yobazı, ABD devşirmesi din ağası cemaat tacirlerini,içi boş, ruhu satılık işbirlikçileri suçlamayalım,onlar işlerini icra ediyorlar, vatanı boş bırakan bizler suçluyuz…

          Behiç KILIÇ

Bunların ‘şimdiki numuneleri’ de aynı sondan kurtulamayacaklardır.

Ey ! Artin Kemal’ler, Sait Molla’lar, Husnuyadis’ler

İbret alın ve ayağınızı denk alın…

Bizler bilinçli olarak tarihimizden uzaklaştırıldık..

Yaşanan onca zorluklar, verilen savaşlar, Türklere uygulanan sömürü ve soykırımlar, yeryüzünün en büyük katliamları, en acımasız vahşetleri, en büyük ihanetleri sanki hiç yaşanmamış gibidir.

Ayni ihanetlerin bu günkü aktörleri de geçmişte neler olduğunu bilmelidirler ki, gelecekte baslarına nelerin geleceği bilsinler.

Hem ibret alsınlar, hem de ayaklarını denk alsınlar.

İste tarihimizden ibret verici üç ihanet öyküsü ve bugüne bağlantıları, benzerlikleri;

1-) Kurtuluş Savaşımız sırasında halk arasında ‘Artin Kemal’ (Ermeni’den daha Ermenici tutumu ona bu unvanı kazandırmıştır!)

Artin Kemal olarak tanınan Ali Kemal, milli mücadele aleyhine ve işgal güçlerini destekleyen yazılarıyla tanınmış, ihanetin ve mandacılığın sembolü haline gelmiş bir gazetecidir.

‘Peyam-i Sabah’ adıyla çıkardığı şer gazetesinde, 25.Nisan.1920 tarihinde Atatürk için:

‘İdam, idam, idam.Mustafa Kemal cezasını bulacak’ ,

Kurtuluş Savasını yapan Türk Milleti için:

‘Bu mahluklar kadar basları ezilecek yılanlar tasavvur edilemez. Düşmanlar onlardan bin kerre iyidir’ diye yazmıştır.

Mandacıların ve ihanet güruhlarının başını çeken bu adam, damat Ferit Pasa hükümetinde Milli Eğitim ve İçişleri bakanlığı yapmıştır.

Yakalandıktan sonra sorgusunda,

‘Ben Türk Milletinde bu kadar büyük yasama gayreti ve mücadele ruhu olduğunu bilmiyordum. Bu bilgisizliğimden dolayı da mazur görülmeliyim çünkü hayatımın büyük bolumu yurt dışında geçmiştir.’ demiştir.

Sorgudan çıkarılırken kendisini tanıyan halk tarafından bir anda linç edilmiş, yanında bulunan ve onu korumak isteyen görevliler dahi yaralanmıştır.

Ali Kemal’in İzmit’te linç edilmesinden sonra, İstanbul’da ne kadar işbirlikçi mütareke basın mensubu varsa, Amerikan elciliklerine ve limanda bekleyen İngiliz gemilerine sığınmışlardır.

Gelelim bugüne;

Ne gariptir ki;Artin Kemal’in linç edilmesinden sonra İngiliz eşinden olan oğlu  ve torunu da Türkiye Cumhuriyetinin Dış İsleri Bakanlığına girmiştir.

Dede Artin Kemal’in adı,Türkiye Gazeteciler Cemiyeti sayfalarında,
önceleri ‘Basın Şehidi’  şimdilerde ise;  ’Öldürülen Gazeteciler
Baslığı’ altında,  adı Uğur Mumcu ve Ahmet Taner Kışlalı’nın isimleri ile yan yana geçmektedir.

            Gelelim ‘ibretlik’ ikinci olayımıza :

2-) Dini bir sıfat taşıyan ‘Sait Molla ‘30.Ekim.1918 tarihinde Mondros Mütarekesinin imzalanmasında sonra,Protestan misyoneri papaz Frew ile birlikte ‘İngiliz Muhipleri-Sevenleri - Cemiyetini’ kurmuştur.
İngiliz Muhipleri Derneğinin, İstanbul’un işgalinden sonraki ilk bildirisi 21.Mart.1920 tarihinde Alemdar Gazetesinde ‘İngiliz dostlarımız biraz geç kaldılar, daha önce gelmeliydiler’ olmuştur.

Sait Molla 4.11.1919 tarihinde papaz Frew’e yazdığı mektubunda;
‘Aziz üstadım Frew, Kurt Teali Cemiyetindeki yakın dostlarımızla görüştüm. Kurt aşiretlerinin yasadığı bölgede büyük bir ödeneğe ihtiyaç vardır.

Aksi halde ayaklanmayı teşvik edemeyiz’ diye yazmıştır.

Kurtuluş Savası sonrası Yunanistan’a kaçan Molla Sait,hizmet ettiği yunanlılar tarafından hapse atılmış,ihanet ve sefalet içinde ömrünü tamamlamıştır.

3-) Manisa Mutasarrıf’ı (Valisi) Husnuyadis ve amca oğlu Menemen
ayaklanmacısı Derviş Mehmet’in hikâyeleri;

Hüsnü Bey ve sülalesi, Girit’ten kovulmuşlar, Manisa’ya yerleşmişler, Hüsnü Bey vali seçildiği Manisa’da üç yıl boyunca, yunan işgal güçleriyle sarmaş-dolaş yasayarak işbirlikçi olmuştur.

Keza Derviş Mehmet de yardakçısıdır.

Fahrettin Altay Paşa’nın süvarileri Manisa’ya yaklaşırken, düşman
yurdu terk edecek aldatmacası ile Manisa ahalisini oyalayan Husnuyadis;
yunan işgal güçleri komutanı General Bagorciye, Manisa’ya
terk etmemeleri için yalvarıyordu. Daha sonra Husnuyadis, yunanlılar ile Manisa’ya terk ettiğinde, ardında 5 bin kişi ölmüş, tecavüz edilen çocuklar, yakılan ve yıkılan evler kalmıştı. Ahalisinin çoğu öldürülmüş kalanları perişan edilmiş Manisa’nın üçte ikisi yanmış ve enkaz altındaydı.

İste bu Giritli Hüsnü Bey-Husnuyadis daha sonra kaçtığı Yunanistan’da bir kilisenin terk edilmiş bir köşesine atılan mezarının başına ‘haçı kırık’ bir mezar taşı dikilerek, üzerine; ‘Palio Turko - Serseri Türk’ yazılarak tarihin çöplüğüne atılmıştır.

Ancak Husniyadis ile birlikte Yunanistan’a bir kişi daha kaçmıştır.

o da amca oğlu Derviş Mehmet’tir!! !

Derviş Mehmet daha sonra yurda dönerek Menemen isyanını tertiplemiş ve Kubilay’ı şehit ettirmiştir.

Derviş Mehmet’in ikinci eşinden olan torunu de siyasette  önemli mevkilere gelmiştir..
******

Bu hainlerin ruhlarını, ihanet beslemektedir.
Ekmeğini yedikleri ülkeye de, adına ihanet ettikleri ülkeye de
yaranamamış, kaçınılmaz ve ortak sonlarından kurtulamamışlardır.

Bunların ‘şimdiki numuneleri’ de aynı sondan kurtulamayacaklardır.

Ey ! Artin Kemal’ler, Sait Molla’lar, Husnuyadis’ler

İbret alın ve ayağınızı denk alın…

Kaynak: (Açık İstihbarat) Enis Akdağ

Yugoslavya”nın parçalanmasına sebep olan, Gürcistan”da ki sivil darbeyi, Ukrayna ve Kırgızistan”daki ayaklanmaları Açık Toplum Enstitüsünün işbirliğinde olan STK ile yöneten kişi.

Soros ne yapmak istiyor sorusunun en anlaşılır cevabı şudur:

“Küreselleşme denilen Amerika”nın Dünyayı işgali önünde engel olan, millî devletlerin Sivil Toplum Kuruluşları yolu ile parçalanmasını sağlamaktadır. Bahsi geçen STK”nı kurdurup desteklemek, daha sonra devlet ile işbirliği yaptırılarak bu STK”nı devlet içinde hançere dönüştürmek”

Türkiye”de resmi çalışmalarına 2001 yılında başlatan Soros”un Açık Toplum Enstitüsü, son yedi yıl içinde milyonlarca dolar harcadı. Birçok projeye maddi destek sağladı.

Soros faaliyetlerini yürütmek için STK kuruyor ve bu yerel ayakları kullanarak hem vatandaşı yanına alıyor, hem de devlet mekanizması içine sızıyor. Bahsi geçen vakıflardan birisi de “Türkiye İsrafı Önleme Vakfı”dır. Aydın”da iktidarlı, valili açılışı yapılan bahsi geçen vakıfa, İl özel idaresi 75.000 lirada yardım etmiş.

İşte bunu eleştiren Aydın MHP il başkanı Hasan Muti”ye önce Valilik yazılı açıklama yapıyor, ardından AKP Aydın il başkanı İsmail Hakkı Eser “İçi boş söylem ve kavramlarla siyaset yapmayı bırakıp, yapılan hayırlı hizmetlere, yapıcı yaklaşımlarla katkıda bulunsunlar.” Diyor.

 Aydın Valiliği resmi ibarelerle “İsrafı Önleme Vakfı” ile işbirliğine gidilebileceğini açıklamış. AKP gibi kurumlar üzerine adeta çöken bir iktidar mevcutken zaten daha başkasının olması beklenemez.

Bahsi geçen vakıflar iktidarlar ile işbirliğine giderek, halkın nazarında makbul hale getiriliyor daha sonra tamamen devletin sırtına yükleniyor. Yönetimin sivilde, fakat maddi olarak devletin kesesinden vatandaşa yardım adı altında çeşitli mekanizmalarda kullanılıyor. Seçim yatırımı ya da bölgesel kışkırtıcılık gibi.

Vakfın Başkanı Aziz Akgül, eski AKP milletvekili. Eşi Almıla Akgül, Annesi Hasine Akgül, AKP Eskişehir Milletvekili Nedim Öztürk ve Dış Ticaret Müsteşar Yardımcısı Ülker Güzel’in kurduğu kel aynak gibi bir aile vakfı. Beş kişilik yönetimin üç kişisi akraba. Vakfın merkezi Ankara, çalışma sahası Diyarbakır olarak seçilmiş. Birkaç örnekle neler yaptıklarını örnekleyelim.

“Eskişehir’de kredi dağıtmak için AKP’li Odunpazarı Belediyesi’ne bağlı olarak bir temsilcilik açtığını anımsattı. Vakfa kredi adı altında dağıtılmak üzere Eskişehir İl Özel İdaresi’nin kaynaklarından geçen yıl 60 bin bu yıl da 100 bin YTL aktarıldığını belirten Caferoğlu “Aktarılan paranın hibe veya dönüşü olan bir kredi olup olmadığı belirsizdir. Kredinin veriliş şekli ve dönüş biçimi de protokolde yer almamıştır. Kredi kullananların parayı geri ödememesi halinde ne tür bir işlem yapılacağı da belirtilmemiştir. Bu da yapılan işlemdeki suiniyeti göstermektedir.” ( Basın - Eskişehir”de Kredi Skandalı- 12.3.2008)

* * *

“Türkiye İsrafı Önleme Vakfı”na Soros”tan Para

Soros”un Türkiye”de kurduğu Açık Toplum Enstitüsü, İsrafı Önleme Vakfının Grameen Mikro Kredi Projesi 2003- 2006 yılları arasında parasal olarak desteklemiştir. (Açık Toplum Enstitüsü Sitesinden durum görülebilir)

Dünya”da sivil darbelere, hükümet devirmelere, ülke parçalamaya adı karışan Soros, Türkiye”de dernek ve vakıfları niçin destekler? Türkiye daha açık bir toplum olsun diye mi, yandaş iktidarları oluşturmak, sürdürmek ve yeri geldiğinde ülkeyi parçalamak için mi?

Ayni Yugoslavya”da olduğu gibi. Ya da Gürcistan”da, Kırgızistan”da, Pakistan”da ki karışıklıkların benzerini Türkiye”de çıkarmak gibi.

Örnekleri vereyim, sonrası karar sizin.

* * *

2004 Yılı İsrafı Önleme Yılı

İsrafı Önleme Vakfı, Soros”un yandaş örgütleri ile kendini en çok 2004 yılında gösterdi. 2004 yılı İsrafı Önleme ve Verimlilik yılı ilân edildi. Vakıf, iktidara sırtını dayayarak Soros”un maddi yardımıyla da kendini tanıttı.

O kadar abartı kokan reklâmlarla gündeme geldi ki vakıf, 70 bin dilencinin iş adamı yapıldığı anlatıldı. Nerdedir bu iş adamları, ülkenin ekonomisine katkısı nedir?  Vakıf parlatıldıktan sonra TBMM”de bu konuda konferans verildiğini görüyoruz.

“Türkiye İsrafı Önleme Vakfı tarafından düzenlenen, `Yoksulluğun Azaltılmasında Mikrokredinin Rolü ve Gerekli Hukuki Düzenlemeler` konulu konferans dün TBMM`de yapıldı.. ” (Hürriyet- 2004)

“Türkiye İsrafı Önleme Vakfı Mütevelli Heyeti Üyesi ve AK Parti Diyarbakır Milletvekili Aziz Akgül, Diyarbakır Gıda Bankası aracılığıyla son 2.5 yılda 20 bin insana yardım yapıldığını bildirdi.”

“Bangladeş”teki Mikrokredi Programının Türkiye”de uygulanmasını sağlayan Türkiye İsrafı Önleme Vakfı Başkanı Prof. Dr. Aziz Akgül,  2003 yılından bu yana 9 bin 68 kişiye yaklaşık 12 trilyona yakın kredi verdiklerini söyledi”

Kredi adı altında vatandaş, uzaktan kumandalı seçmen haline getiriliyor. Vakfa ilk hareketi Soros veriyor, sonrasında yandaş iktidar vasıtası ile devlet işleyişi içine sokularak, devletin parası ile fonksiyon sürdürülüyor.

* * *

Soros”tan G.Doğulu Kadın Lider Yetiştirme Projesi

Nasıl kadın lider? Elbette ileride devlete karşı kullanılmak üzere, ayrılıkçı kadın lider. Yani bölge halkının devlete karşı isyanında, kadınların da kullanılması denilebilir öz olarak.

Soros’un “Acık Toplum Vakfı”nın Türkiye”de para desteği yaptığı projeler arasında “Güneydoğu”da Kadın Liderler Yetiştirme Programı”da vardı. Devlet Bakanı Nimet Çubukçu, Soros”un bu program için 300.000 dolar yardım öngördüğünü açıklıyordu o dönemde.

DYP”li Eraslan Nimet Çubukçu”ya TBMM”de şu soruyu yöneltiyordu:

“Adi Gürcistan”daki ‘Kadife Devrim’ ve Ukrayna’daki ‘Turuncu Devrim’de öne çıkan Soros’un Türkiye”deki vakfı Acık Toplum Enstitüsü ile İsrafı Önleme Vakfı ve Diyarbakır Valiliği tarafından ortak organize edilen, Güneydoğu illerindeki kadınlara is edindirme programı hangi protokol ve anlaşma gereği yapılmaktadır?” ( Basın - Ağustos 2005)

Çubukçu ise cevap olarak:

“Çubukçu, bu programın amacını “Türkiye”nin bölgesel kalkınmaya yönelik çabalarını yerel düzeyde demokratik ve katılımcı bir bicimde gerçekleştirmesi yönünde Kadın Lider Yetiştirilmesi konusunda bir model yaratmak” olarak açıklıyordu. ( Basın- Ağustos 2005)

Devamı için ise şunları diyordu Nimet Çubukçu:

“Grameen Turust’un toplam 900 bin dolar dağıtarak geri dönüşümünü sağlayacağı projenin, 3 yıl sonunda tamamen yerel aktörlere devredilmesinin öngörüldüğünü belirtti. Çubukçu, “Soros’un Acık Toplum Vakfı ise, söz konusu projeye toplam 300 bin dolar katkıda bulunacak olup, 200 bin doların aktarımı gerçekleştirilmiştir. (Basın- Ağustos 2005)

İşte Soros”un iktidar ile G. Doğu”da organizeli çalışmalarının kanıtı, AKP”li bakan tarafından açıklanması ile yukarıdadır.

* * *

Aydın”da AKP ve Valiliğin birlikte açtığı, valiliğin il Özel idaresinden şimdilik 75.000 TL sı verdiği Türkiye İsrafı Önleme Vakfının fonksiyonu ortadadır.

Soros”un STK ile, iktidarında yardımı ile Türkiye”yi ağ gibi sarmasının sonucu ne olabilir?

Bahsi geçen vakfın faaliyeti bir yazar tarafından bakın o dönemde nasıl anlatılıyordu.

“Türkiye İsrafı Önleme Vakfı Mütevelli Heyeti Başkanı ve AKP Diyarbakır Milletvekili Prof.Dr. Aziz Akgül’ün girişimiyle Temmuz 2003′te başlatılan ‘Mikro Kredi Projesi’ne de ilk destek yine Soros ve Soros’un enstitüsünden gelmişti.
Pilot bölge seçilen Diyarbakır’da ‘fakirin fakiri kadınlara’, ‘yaşayabilmeleri’ için 100 milyon lirayla, 750 milyon lira arasında değişen miktarda kredi veren, onlara iş yapma olanağı sağlayan ‘mikro kredi’ uygulamasına Açık Toplum Enstitüsü 100 bin dolar katkıda bulunmuştu. Soros’un enstitüsünü 50 bin dolar ile Vakıfbank, 25 bin dolar ile Finansbank izlemişti.” ( Radikal- Funda Özkan - 09/09/2004)

* * *

İşte Aydın”da şubesi açılan bu vakıftır.

Şaibeli Soros”un vakıfları ile iktidar partisinin ve Aydın Valiliğinin içli dışlı olması ne kadar doğrudur? Aydın il Genel Meclisi oy çokluğu ile bahsi geçen vakfa destek sağlarken, Soros ile ortak çalışmaya girdiklerini biliyor muydu?

Netice olarak Soros”un bir vakfı Aydın”da şube açmıştır. AKP iktidarı vatandaşa iş kurma kredisi verecekse, Soros”un burnunu niye sokuyor bu işlere?

Ne yapmak için Aydın”da böyle bir şube açılıyor?

İşte bunun cevabını AKP Aydın il teşkilatından ve Aydın Valiliğinden bekliyor vatandaş.

Neval Kavcar

“LOZAN 2008″

ORTAK BASIN AÇIKLAMASI

24 Temmuz 1923 tarihi; anti emperyalist bir hareketin, “Misak-ı Millî” esaslarını başarıya ulaştırmasının, Türk Ulusunun  uluslararası nitelikteki hukuksal kimliğini onaylatan antlaşmasının tarihidir.

24 Temmuz 1923 tarihi; Gazi ve İsmet Paşa’ların önderliğinde gerçekleştirilen Lozan Antlaşması, “mazlum milletlerin yedi düvele” karşı kazandıkları bir hukuk zaferinin de ortak tarihidir.

24 Temmuz 1923 tarihi; Sevr’in karanlığının, Lozan Antlaşması’nın saygın varlığı karşısında yok edildiği tarihtir.

24 Temmuz 1923 tarihi; Anadolu topraklarında , ” uluslar ve insanlar arası barışın” korunması ve yaşatılması için “Cumhuriyet projesinin” temelinin  atıldığı tarihtir.

Lozan Antlaşması;“tam bağımsızlık” ve uluslararası “eşitlik”, “yurtta ve dünyada barış” şiarının dosta-düşmana karşı kabul ettirildiği tarihtir.

Lozan Antlaşması; Türkiye Cumhuriyeti’nin, kuruluş sözleşmesi ve  hukuk sisteminin  temelidir.

Lozan Antlaşması; Türkiye’nin kurtuluşunun ve uluslararası varlığının güvencesidir.

Lozan  Antlaşması; Türk ulusunun emperyalizme karşı, dünyaya armağan ettiği “insanlık onuru” dur.

Lozan Antlaşması; Bağımsız Türkiye’nin Tapu belgesidir. Ama Aynı zamanda Lozan Türk ulusunun namusu, onuru ve vicdanıdır. Lozan’a hangi gerekçe ile olursa olsun karşı durmak namussuzluktur,onursuzluktur,vicdansızlıktır !!!

                Temelinde bu ülkenin kurtuluşu ve kuruluşu için  soylu Türk ulusunun dökülen kanlarının bulunduğu Lozan kazanımları,  85 yıl sonra, “küreselleşme” eğilimlerinin yükselişe geçmesiyle birlikte, tüm hesapları  Lozan’da  bozulan iç ve dış hıyanet  erbabı tarafından  birer birer yok edilmektedir.  

                Kendi ülkesinde, Batılı  güçlerin işbirlikçiliğine ve Sevr’i hortlatma rolüne soyunmuş hükümetin de desteğini alan  AB ve ABD, Lozan ve Türkiye Cumhuriyeti ile açık  bir hesaplaşma savaşımı içine  girmişlerdir.

                Türkiye Cumhuriyeti, dıştan ve içten büyük kuşatma altındadır. Ülkenin bütünlüğü, ulusun birliği tehlikededir. Yeni Sevr planları, BOP’un uzantısı olarak uygulamaya konulmuştur.
                Bu hükümetin işbaşına geldiğinden bu yana  Atatürk’e,  Ulus Devlete, Atatürkçülere, Türk Ordusuna yönelik, saldırılar yoğunlaşmıştır.   

                Amerika ve Batı emperyalizmi, ulus devleti yıkmak için önüne çıkan tüm ulus devlet kurumlarını değiştirip, dönüştürerek  ulusal pazarımızı  tam denetimi altına almaktadır. Bu kuşatılmışlığın karşısına  yargı çıkarsa onu kendine göre yeniden tanzim etmek istiyor. Eğer ordu çıkarsa onu da kendi isteğine göre kullanmak istiyor.

                Velhasıl, ülkenin kendi kendini yönetecek hangi kurumu varsa onu yıkıp, yok ederek  ilerlemek istiyorlar.  Şu bizim işbirlikçilerin, devşirme satılık kalemlerin  “demokrasi” dediği şey, batının bu bağlamda “uyum yasaları”, Yargı Reformu diye dayattığı mekanizma, aslında ülkenin temel kurumlarının  etkisiz, dirençsiz kılınmasından başka bir anlam taşımamaktadır.  Siyasal alanda İşbirlikçiliği,  yabancılara uşaklığı, savaş rantiyeciliğini, din bezirganlığını  kendine meslek edinmiş, milli benlikleri dumura  uğramış görünen, malum zavallı zihniyetin, Türk Devrimini   bir “travma” olarak algılaması, Atatürk’ün Cumhuriyetine  ve  devrimlerine karşı duran sapık  “zihniyetin dışa vurumudur”. Türk Ulusu Lozan’da aynı “travma“yı Düvel-i Muazzama denilen emperyalist güçlere yaşatmıştı. Şimdi Onların içimizdeki devşirmeleri,   işbirlikçileri,  ellerine geçirdikleri  makamları da kullanarak, onlarla birlikte Türkiye Cumhuriyetine ve onur belgesi Lozan a  karşı “darbe” yapıyorlar. Asıl “Darbe” Vakıflar yasasıdır. Asıl “Darbe” 2002 yılından bu yana, parlamentodaki Parmak hesabı ile çıkartılan Lozan’a aykırı yasalarla  Türkiye Cumhuriyetine karşı yapılmaktadır. 

                Türkiye’yi Türkiye yapan, hatta, bir ülkeyi vatan  yapan her tür milli duruş, milli dava, milli kimlik bir kenara itilmektedir. Vatansızlık, kişiliksizlik, millet düşmanlığı, milletsizlik, uşaklık, eziklik yükselen değerler haline gelmektedir. Dünyanın en köklü medeniyetlerinden birinin yaratıcısı Türkler, neredeyse tarihinin en silik ve en zavallı dönemini yaşamaktadır.  Tüm insanlığa örnek olacak değerdeki,  görkemli Türkiye Cumhuriyeti yapısını, içerden elde ettiği yeni Vahdettin, Damat Ferit, Sait Molla ve Ali Kemal karakterindeki işbirlikçileriyle yıkmak istemektedirler. Bunun için bu gün Ergenekon’u kullanıyorlar. Ergenekon Tertibi, Haçlının Anadolu Surlarından içeri sızarak yürüttüğü bir harekettir.  Yarın başka bir manivela, başka bir tertip  bulacakları ortadadır.

                Bugün çok açık bir şekilde anlaşılmaktadır ki, dün olduğu gibi  Türkiye’nin mücadelesi emperyalizmledir. 85 yıl sonra Türkiye’nin çözülmesi konusunda emperyalist proje dört koldan yürütülmektedir. ABD ve AB zemini bu sürecin tarafıdır. AB kapısına bağlanarak, siyasal ve stratejik refleksleri köreltilmiş bir Türkiye hedeflenmektedir.

                 GAP’ın ve büyük nehirlerimizin etrafı kuşatılıyor, sahiller Türklere kapanıyor,
Anayasa Mahkemesi kararlarına rağmen, borçları ödemek bahanesiyle satılan topraklarımız,   çıkartılan  yasalarla  gerektiğinde geri alınamaz konuma getirilmiştir.

                 Büyük Ortadoğu Projesi, Kürdistan kurma hayali, İsrail’in vaat edilmiş topraklar düşüncesi devam ederken, Devletin temel unsuru, egemenlik ve bağımsızlık simgesi olan vatan toprakları haraç mezat satılmaktadır. Kısaca Lozan Tasfiye ediliyor, Sevr yeniden hortlatılıyor.

                Emperyalizme karşı savaşta, işbirlikçiler; Amerika ve AB   ile birlikte Türk Halkına karşı savaştıklarını  gizleme gereğini bile duymuyorlar.

Amerika elindeki bütün propaganda aygıtını harekete geçirerek işlediği bütün suçları Türkiye’nin milli güçlerinin üzerine yıkmaya çalışmaktadır.

Her fırsatta Türk Silahlı Kuvvetlerini ve onun mensuplarını olayların içine çekme gayretinde bulunan ve görünüşte özgürlük ve demokrasi savunucusu olduklarını vurgulayan çevreler, Türkiye’nin, Türk ulusunun dostları değil, devşirilmiş hain odakların paralı uşaklığına soyunmuş düşmanlarıdır.

TSK’ne yapılan saldırılar üzerine Genelkurmay Başkanlığı açıklamasının sonunda “bu saldırılara karşı sadece Türk Silahlı Kuvvetlerinin değil, aynı zamanda Türk milletinin yasal ve demokratik tepkisini göstermesi beklentisi içinde olduklarını” belirtmektedir.

Genelkurmay Başkanlığımız beklentisinde haklıdır. Milletimiz yasal ve demokratik tepkisini göstermelidir. Ama herkesin gözü önünde büyük bir pervasızlıkla bu ülkenin Ordu’suna ve yasal Kurumları’na karşı gerçekleştirilen bu saldırıya karşı, yasaların bu şekilde çiğnenmesine karşı; Cumhuriyet Yargısının derhal harekete geçmesi ve güvenlik güçlerini ayağa kaldırması gerekmiyor mu?

Kanunlar açıkça çiğnendiği halde, kanunları uygulamakla görevli Devlet Kurumları harekete geçmeyecekse niçin vardırlar?  Kamu gücü, sadece devlet içine sızmış Fethullahçı Gladyo’nun yasa dışı emellerine ulaşmak için giriştiği tertipleri uygulama aracı olarak mı vardır?

                Dün olduğu gibi bu gün de  İşbirlikçiler Batı ile beraber olacak halka karşı savaşacaklar. Bunu biliyoruz.

                Ülkenin demokrat-yurtsever kişi ve kurumları ile yoğun işbirliği içinde vatansever on milyonları ayağa kaldırarak, halk gücü ile bu AB-D kaynaklı, yerli BOP işbirlikçileri eliyle yaratılan emperyalist kuşatmayı yaracağız. Yani 85 yıl öce yaptığımız Kurtuluş Savaşını yeniden yapacağız. 1920′lerde yokluk ve yoksunluk günlerinde Düvel-i Muazzama denilen emperyalist güçlere karşı Atatürk önderliğinde tüm dünyaya örnek olan Ulusal Kurtuluş ve Bağımsızlık Savaşı vererek çağdaş Türkiye Cumhuriyetini kuran Türk Ulusu, bugün de aynı savaşını verecek güç ve kararlılıktadır.

                Hiç kimsenin kuşkusu olmasın ki, Türk Ulusu emperyalizmin yerli planlarını, oyunlarını bozacak, işbirlikçi hainlerden, Türk Ulusu adına karar veren bağımsız yargı önünde hesap soracaktır. Türkiye Cumhuriyeti sonsuza dek yaşayacaktır.

                ”Sevr” in  tarihin karanlıklarda kalmış onursuz ve kasıtlı hükümlerini diriltmeye ise AB-ABD dahil hiçbirinin  gücü  yetmeyecektir.

                Lozan Antlaşması’nın Türkiye Cumhuriyeti’nin temeli olduğu gerçeğinden hareketle, ömürlerini bu ülke ve bu ulus için engin hizmetlerle geçiren; büyük devrimci Mustafa Kemal ATATÜRK ile gerçek devlet adamı İsmet İnönü’nün saygın anılarında Anadolu İhtilali’nin adı sanı bilinmez kahramanlarına sonsuz şükranlarımızı sunuyoruz.

ISPARTA ULUSAL GÜÇ BİRLİĞİ PLATFORMU

Görsel Konferans: Prof Dr. Ahmet SALTIK

Ankara Ünv. Tıp.Fak. Öğrt. Üyesi

ADD Genel Başkan Önceki Yard.

Yer: Gelibolu Belediye Meclis Salonu

Gün:27 Temmuz 2008 Pazar saat 16.30

Bağlantı: 02865665377 ve 0533 486 8480

ADD Gelibolu Şb. Bşk. Sn. Av. Rufat ŞENER

Ergenekon iddianamesi ile karşı karşıya.
Adeta Türkiye’yi bölme amaçlı BOP işirlikçisi AKP’nin kapatılma davasına intikam gibi..

Bu kapsamlı dosyada, tarihe not düşecek biçimde uyduruk Ergenekon iddianamesi sürecinin kapsamlı ve sıkı bir irdelemesi ile kumpasın arka planını sizlere sunuyoruz.
Çağrımız Türk halkınadır : Her türlü iç çekişme ertelenmeli ve işbirlikçi bölücülere karşı VATANSEVER çizgide tüm ulus ayağa kalkmalı ve de ülkesini-ulusunu, tıpkı Kurtuluş Savaşı’nda Yüce ATATÜRK’ün öncülüünde yağtığı gibi birkez daha savunmalıdır.

Halkımız bunu yapacak ve emperyalistlerle yerli maşalarını bir kez daha defedecektir.

Tarih : 1-10 Temmuz 2008; “Türkiye tarihinin en uzun 10 günü”

Yer : Atatürk Türkiye’si

Konu : Emperyalizm ile bir kez daha cepheden hesaplaşma

Gerekçe : “Müstvelilerin emelleriyle birleşme”[1]

Prof. Dr. Ahmet SALTIK
Ankara Üniv. Tıp Fak. Toplum Hekimliği Bölümü
ADD Genel Başkan Önceki Yrd.
www.ahmetsaltik.com

Emperyalizmin en büyük korkusu halkların kardeşliği,

En büyük hayali halklar arası nefret ve düşmanlıktır..

• Bu yazı; kutsal ve dokunulmaz olan ve olması gereken yaşam hakkı gaspedilerek göz göre göre
  ölüme yollanan, hukuk sistemimiz ve kimi aktörlerinin açık katili olduğu Sayın Kuddusi OKKIR‘a ve 13 aydır iddianamesiz tutuklanan Türkiye Cumuriyeti yurttaşlarına adanmaktadır. Onlardan ve rahmetli Okkır’ın eşinden açık özür dilenmeli, asla yinelenmeyecek önlemler alınmalıdır.

Yazının amaçları :

1. Tarihe not düşmek : Sürecin makro ve mikro ölçekte irdelenmesi ile
2. Sağduyuya çağrı : Hepimiz aynı gemideyiz.. Bu olgu hiç akıldan çıkarılmamalı..
3. Toplumsal cinnete bir reçete : Toplum Hekimliği Uzmanı sorumluluğuyla..

Giriş :

Yazımıza gerekçe : Dar anlamda hastalıkların, geniş anlamda sağlık sorunları ve en geniş kapsamda sağlık olaylarının özneleri her zaman tekil gerçek kişiler değildir. “Dün” dar anlamda klasik bağlamda hastalıklarla uğraşan geleneksel tıp, günümüzde yerini çağdaş / modern tıbba bırakırken,
2 kulvarda kökten bir evrim geçirmiştir. İlki yönteminde, izleyeni de kapsamında.. Yöntem giderek bütüncül (integre) olagelmiş ve kişiyi fiziksel-biyolojik-kimyasal ve de sosyal çevresi ve boyutlarıyla tümelci (holistik) olarak algılamayı zorunlu görmüştür. Kapsamda ise hemen hemen ayrıksısı (istisnai) olmayan biçimde “hastalıklar” denilen sonuçlarla re-aktif uğraş alanına mahkûm kılmayı reddederek; öngelen (pro-aktif) tutumla koruyucu-geliştirici aşamadan başlamayı yeğ tutmuştur. Bu başarılamazsa erken tanı ve dolayısıyla etkin sağaltım ve de son aşamada tıbbi ve sosyal boyutları ile esenlendirme.. (rehabilitasyon).. Böylece günümüzde örn. aile içi şiddet, dar anlamda bir hastalık değildir; henüz klasik bir morbidite (hastalık) doğurmamış olabilir ama, kuvvetle beklenir ki, potansiyel bir patoloji kaynağıdır ve dolayısıyla kapsamlı tıbbın koruyucu-geliştirici aşamasında müdahale gerektiren bir sağlık sorunu kaynağıdır.. Örnekler çoğaltılabilir.. Göçler, savaşlar, yoksullaştırıcı politikalar, küreselleşTİRme, insan ticareti, çocuk işçiliği ve istismarı… Tüm bunlar, tıbbın yeni dallarının uğraş alanları : Sosyal Tıp! Kavram 150 yaşını geçti. Gelişmiş Tıp Fakültelerinde “Medical Humanities” gözde bir çalışma ve uzmanlaşma alanı. Bizim dalımız Toplum Hekimliği de (Community Medicine)!
“Hastalıkların özneleri her zaman tekil gerçek kişiler değildir..” savına yer verdik başta. Kimi kez hatta sıklıkla, kollektif özneler, sosyal patolojilerin yüklenicisidirler. Sosyal Patoloji, Sosyal Psikiyatri, Toplumsal Şizofreni.. türetimleri dikkat çekilen odak kaynaklıdır. Dolayısıyla kimi tıp dalları ve tıp adamlarının Ahmet, Ayşe, George, Helga.. ‘nın depresyonunu, kanserini, diyabetini, akraba evliliğini… ilgili klinik tıp dallarına bırakıp; toplumun, toplumsal kümelerin, risk gruplarının depresyonu, şizofrenisi, diyabeti, kanseri… ile ilgilenmesi gerekmektedir :Topluma Hekimlik yapılması kaçınılmazlaşmaktadır. Klasik temel tıp donanımı yanı sıra, başta Epidemiyoloji, Tıbbi Sosyoloji, Tıbbi Psikoloji, Tıbbi Antro-poloji.. vd donanımı ile. Bu yazımızda ciddi toplumsal örselenme (travma) nedeni son 10 günü,
1-10 Temmuz 2008 yoğun zaman dilimini işleyecek; toplumumuza hekimlik yapmaya çalışacağız.

Esasen illeti tanımayınca ilaçta isabet olamaz.

Kutadgu Bilig, 1070

Son 10 yıldır “malumu tarif etmek üzere” yazdığımız yazılardan birkaç tanesini sıralayalım :

2008 Ocak ayında web sitemize kapsamlı bir dosya koyduk :

-

“Emperyalizmin 2008 Türkiye Tasarımı : Bir Kez Daha Cepheden Hesaplaşmaya Doğru..”

idi adı.[2] Hani, haklı çıkmaktan utanılır ya.. Keşke yanılsaydık söylemi kullanılır ya..
Tıpkı öyle oldu maalesef.

- “AKP Hızla Meşruiyet Dışına Kayıyor” başlıklı yazımız 14.06.08 tarihli.

-